A Travellerspoint blog

Argentina

Stargazer in NP El Leoncito

semi-overcast 21 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

Posted by happy glocals 09:17 Archived in Argentina Tagged ballet el leoncito Comments (1)

Terug met twee voetjes op Argentijnse grond

sunny 40 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

14/2/20 — Maipú — Terug van weggeweest

Na onze avonturen op het Paaseiland belandden we terug in Maipú waar Hugo veilig en wel op het terrein van Posada Cavieres stond. Het had er de hele week gestortregend en bijgevolg was hij netjes opgefrist. We lieten nog wat kleine zaken aanpassen en maakten tijd voor communicatie met het thuisfront.
Ondertussen waren Hans’ ouders op hun jaarlijks familiebezoek, heel wat bij te babbelen dus. Terwijl Hugo in een plaatselijke workshop onder handen werd genomen, namen wij op aanraden van een Mendocino een taxi naar Parque Central van waaruit we het moderne aero fundacional bezochten.

large_IMG_9144.jpeglarge_IMG_9157.jpeglarge_6626d1f0-6dc0-11ea-bc47-bffe0ace4afd.jpeg
large_IMG_9167.jpeg

16/2/20 — El Leoncito — Valentijn onder een magische sterrenhemel

Nog niet zo ver weg van Mendoza, rond het middaguur, viel Theo’s oog op een grote wijnerij met aanpalend restaurant. We lieten ons in een prachtige omgeving verleiden tot een gastronomisch vijfgangenmenu met bijpassende wijnen. Bij ons zou dit een flinke duit kosten maar de Argentijnse peso staat momenteel zó laag dat deze verwennerij geen invloed had op ons dagelijks budget.

large_431DA488-0E89-4352-85EE-2074E9DC2A3B.jpeglarge_P1140767.jpeglarge_P1140749.jpeg

’s Avonds streken we neer in het nationaal Park El Leoncito ondergedompeld in de bergen. Vrij van overbodig licht en vervuiling. Duizenden sterren en tientallen sterrenbeelden stonden er te schitteren aan de open zuidelijke hemel. We keken er al uit naar om de volgende nacht met een gids een nocturne bij te wonen. Helaas, een stevige wind en massa’s wolken beslisten daar anders over. De gids moest forfait geven en de telescopen bleven onbemand.

large_IMG_9176.jpeglarge_94401DF6-F5F5-46CD-B5E3-C2810FFCA70D.jpeg

18/2/20 — Valle de Iglesia — Hitterecord verbroken!

Als het heet is, moet je pauzeren. In Callingasta stopten we voor een lunch en werden onze smaakpapillen voor een prikje verwend in een gezellig restaurantje. Gewoon even gevraagd aan de enige voorbijgangster en die begreep perfect waarnaar we op zoek waren. Lokaal, klein, gezellig en informeel. De eigenares van het restaurant was zo opgetogen met ons bezoek dat ze beslist op de foto wilde met deze Belgische happy glocals.

large_IMG_9182.jpeglarge_IMG_2711.jpeg

We hoopten door te lunchen in het dorpje de grootste hitte van de dag te kunnen vermijden maar niets was minder waar. Het werd alleen maar warmer.
Don Google adviseerde ons om de RP412 te volgen richting Bella Vista, het zou de kortste route zijn. De weg loopt over wat een oude Inca-weg was met indrukwekkend uitzicht op de bergketen. Tja, de kortste weg? In kilometers ja… De staat van de weg was ronduit erbarmelijk. Over de 128 kilometer zandweg met diepe geulen deden we bijna vier uur. Veel tijd om van het landschap te genieten, hadden we niet, pure concentratie. Daarbovenop liep de temperatuur op tot 44 graden Celsius, een hitterecord op deze reis.

large_d5b11a80-6dc5-11ea-a7dc-032993845902.jpeglarge_d5e0b600-6dc5-11ea-b818-0b8465e10775.jpeglarge_0759cfa0-6dc6-11ea-ac9e-9959e5754693.jpeg

We passeerden het rustige dorpje Iglesia met haar adobe huisjes en belandden uiteindelijk in het boerendorpje Las Flores van waaruit we enkele uitstappen maakten.
In het gemoedelijke Rodeo konden we terecht voor onze aankopen. We vulden meteen ook onze voorraad hondenbrokjes aan om uit te delen.
Angualasto, een dorpje los van de moderne wereld, ligt gedeeltelijk op de Camino del Inca. Het wordt ook wel Pueblo de las Puertas Pintadas genoemd omdat op verschillende deuren en ramen kunstwerken geschilderd zijn. We vonden er het piepklein “Museo Arcqueológico Luis Benedetti” en konden er een kleine verzameling pre-columbiaanse vondsten bekijken. Maar het meest opmerkelijke was de 400-jaar oude mummie van een 17-jarige zwangere vrouw die gevonden werd in een grafheuvel in de buurt.

large_d61c5f70-6dc5-11ea-ac9e-9959e5754693.jpeglarge_IMG_9214.jpeglarge_P1140810.jpeglarge_P1140829.jpeglarge_94ec30b0-6dd5-11ea-93a1-5b2f2757dc92.jpeglarge_P1140814.jpeglarge_P1140817.jpeg

Uitblazen deden we langs het meer van de Dique Cuesta Del Viento, waar het jaarlijks Kitefest gehouden wordt en bekend bij windsurfers uit de hele wereld. Hoe tegenstrijdig het ook mag klinken maar door de zwoele zonda (een warme droge wind in Argentinië die vanuit het westen over het Andesgebergte waait) die in de verkeerde richting blies, was het spijtig genoeg geen surfweer en zocht iedereen een schaduwplekje aan de beach bars rond het meer.

large_P1140806.jpeglarge_P1140847.jpeglarge_P1140843.jpeg
large_IMG_9211.jpeglarge_94e727a0-6dd5-11ea-a6ec-59bbc3ff0e46.jpeg

Posted by happy glocals 12:49 Archived in Argentina Comments (1)

Argentijns intermezzo

sunny 37 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

24/1/20 — Centenario — Nostalgie

We verlieten Chili vroeg in de ochtend via de Paso Pino Hachado. De agenten in het douanekantoortje waren super relaxed en in een mum van tijd reden we Argentinië en het natuurreservaat Alto Biobio binnen.
Grote stukken land in de provincie Neuquén stonden in vuur en vlam, het maakte onze rit des te heter. Neuquén betekent voor ons een obligate stop. We klopten aan bij onze favoriete organische boerderij van Carlos en Claudia in Centenario. Zaterdag was het een komen en gaan wanneer mensen uit de onmiddellijke omgeving een voorraad fruit, groenten en bloemen kwamen kopen. De plukboerderij trekt heel wat mensen aan die gezonder willen eten.
’s Avonds gingen we langs bij Jorge en zijn Losamigo Bistro. Hij stond werkelijk paf. Dat we hem een jaar later nog steeds herinnerden én weer langs zijn restaurant kwamen?!? Dan kent hij Theo nog niet goed. Lekkere eettentjes waar ook ter wereld staan immers voor eeuwig in zijn geheugen gegrift.
Met een zak heerlijke bio-groentjes en -fruit die Claudia ons nog toestak, reden we verder richting Mendoza.

large_P1130888.jpeglarge_P1130891.jpeglarge_P1130897.jpeglarge_IMG_2228.jpeg

27/1/20 — Verblijf in Posada Cavieres — Bij Hans… nog meer nostalgie

Ongeveer een jaar geleden ontmoetten we Ella en Harry op de wijnboerderij van Hans in Maipú. We bleven contact onderhouden en zie nu. Onze wegen kruisten weer. Samen genoten we van de rust en de stilte tussen de druivenranken en puften in de schaduw van de palmen. Want het was er heet, heel heet en al heel lang zo heet, vertelde Hans. De druivenoogst zal dit jaar sneller gebeuren dan gewoonlijk.
Hugo zetten we voor enkele dagen af bij de mega Toyota-garage Yacopini waar hij nog eens grondig onder handen werd genomen. Tip top in orde, stalden we hem voor even op de wine farm waar ook hij tot rust mocht komen.

large_a8ede8d0-5a32-11ea-9e7d-a12090118989.jpeglarge_IMG_2243.jpeglarge_IMG_2245.jpeg

Posted by happy glocals 08:37 Archived in Argentina Comments (1)

Border hopping

sunny 22 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

25/12/19 —Trevelin — Een streepje zon

We volgden de Rio Futaleufú richting Argentinië. De grensovergang was een makkie… beetje zwanzen in het douanekantoor en verder geen controle van onze auto. We vonden een plaats tussen de wijnranken van een mooi aangelegde eco-camping in de Trevelin-vallei. Het was er heel rustig op natuurgeluiden na. Ijsvogels, eenden met vreemde kuiven en zoals gewoonlijk een lieve viervoeter die niet van onze auto week. En het werd warmer… en zonniger… en dus ook tijd om onze Hugo nog eens op te frissen en wat orde in ons huisje te krijgen. De rest van onze tijd maakten we een flinke wandeling naar de Nant y Fall watervallen 5 kilometer verderop. We gunden Hugo wat rust na alle slechte weg die hij al te verduren had gekregen. En tenslotte had hij toch het gezelschap van onze waakhond. 
In het nabijgelegen Esquel vonden we een ijs- en koffiebarretje waar twee verdwaalde Italianen helemaal euforisch werden bij de lekkere koffie die ze al zo lang hadden moeten missen. Ze kochten prompt een kilogram bonen en wij kregen in geuren en kleuren uitgelegd hoe we een Napolitaanse koffie moesten maken.

large_P1130048.jpeglarge_P1130047.jpeglarge_60070560-3265-11ea-a378-01fc04499817.jpeglarge_IMG_8754.jpeglarge_IMG_1036.jpeglarge_IMG_3133.jpeglarge_IMG_3134.jpeglarge_IMG_1039.jpeg

Posted by happy glocals 07:48 Archived in Argentina Comments (0)

Zo wijs al dat ijs

semi-overcast 6 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

23/11/19 — Nationaal Park ‘Los Glaciares’ — Het is blauw en het kraakt

In El Chaltén - het uiterste noorden van het park - deden we het duurzame kledingmerk ‘Patagonia’ alle eer aan. We volgden er de wandelpaden en werden beloond met adembenemende zichten op de majestueuze Fitz Roy, de iconische berg in het logo van het kledingmerk. Iedereen in het bergstadje komt met dezelfde intentie. De grillige piek van de berg en de omringende meren bewonderen. Al vroeg in de ochtend volgden we de menigte naar de start van de wandeling ‘Laguna de Los Tres’. We wilden ten volle genieten van de zonnige dag. Gelukkig viel de ‘stoet’ al snel uit elkaar omdat iedereen aan een verschillend tempo wandelt.
In dit toeristische bergstadje komt de hele wereld bij elkaar. Tot hiertoe hoorden we nog nooit zoveel talen spreken en waren de prijzen in restaurants of bars nog nooit zo hoog.

large_P1120061.jpeglarge_P1120051.jpeglarge_IMG_2656.jpeglarge_IMG_2688.jpeg

In El Calafate - het zuidelijk deel van het park - zorgde de imposante Perito Moreno voor natuurlijk spektakel. De Perito Moreno is zestig meter hoog, vijf kilometer breed, dertig kilometer lang en één van de weinige gletsjers in de wereld die nog groeit. Of, in ieder geval niet terug trekt.
Zelfde scenario als in El Chaltén, heel veel volk. Een shuttle busje brengt de bezoekers vanaf de parking naar de verschillende wandelpaden met uitzicht op de gletsjermuur. Telkens als de gletsjer rommelde of kraakte, schoten de mensen tot dicht tegen de rand van het balkon in de hoop getuige te zijn van hoe een brok ijs in het water zou storten. Soms leek het wel of de Mexican Wave werd ingezet.
Het was berekoud door de ijzige wind die geregeld opstak maar we hebben geen enkel uitzichtpunt gemist. Uren brachten we er door want ook wij hoopten op het losbarsten van ijs. En in die tijd was het weer even grillig als het ijs. Wolken, regen, zon, mist… En de kleuren van de gletsjer veranderden navenant.

large_P1120126.jpeglarge_P1120171.jpeglarge_P1120137.jpeg

Via de onverharde RP15 bekeken we het gletsjerlandschap vanuit een heel ander perspectief. Aan het einde van de weg net voor Estancia Nibepo Aike klommen we de Cerro Cristal op. De wandeling was technisch niet uitdagend maar wel lang en heel steil. We hadden een geweldig uitzicht op Lago Roca en Lago Argentino en op de Perito Moreno-gletsjer en de bergketen. Ondanks de uitputtende wandeling trokken we daarna nog naar de oever van het meer. Alleen wij, de wind en het uitzicht… heerlijk. Een vallei met rood steppegras zorgde voor een prachtig kleurenpallet. Het had iets feeërieks. Soms is het moeilijk te geloven hoe mooi en rustig deze wereld zou kunnen zijn.

large_P1120203.jpeglarge_P1120242.jpeglarge_IMG_2763.jpeglarge_867169c0-183e-11ea-a607-97fb12edaa13.jpeglarge_P1120252.jpeglarge_IMG_2787.jpeg

Langs de RP60 mochten we genieten van een unieke plek op aarde. Aan een huisje langs de weg werden we verwelkomd door een varkentje en een hond die naar onze auto kwamen toegelopen. Het bleek een restaurantje met een subliem uitzicht… in the middle of nowhere. Gaucho Paul - met Schotse roots - was net bezig met het avondeten en we mochten aanschuiven. In deze unieke setting zou een stuk brood met een glas water hemels gesmaakt hebben! Maar Paul toverde een perfect gegrilde steak met sla en tomaatjes op tafel. Groot was onze verbazing toen hij met enkele restjes naar de schouw trok en ons aanmaande om even te komen kijken. Verscholen in een hoekje van de haard zat een baby vosje dat hij tijdens zijn wandeling gevonden had. Tot laat in de avond hebben we nog gekletst over de dingen des levens. Een topdag om nooit te vergeten.

large_P1120265.jpeglarge_IMG_2803.jpeglarge_P1120270.jpeglarge_P1120248.jpeglarge_IMG_2809.jpeglarge_IMG_8569.jpeg

28/11 — Veintiocho de noviembre — Toeval bestaat niet

Toeval of niet maar op 28 november hielden we nog een korte stop in ’28 de noviembre’ een mijnwerkersstadje net voor de grens met Chili en tevens woongebied van de Andescondor. De stad vormt, naast de stad Río Turbio (ongeveer 15 km verder), "Het steenkoolbekken” en is de belangrijkste bron van energie en werk.
We hadden het weer niet mee en daarom leek het stadje des te troostelozer. Het dorpsfeest ter gelegenheid van het 60-jarig bestaan van de stad moest doorgaan in de gietende regen. We bezochten het Musea Minera waar we een uitgebreide rondleiding kregen in een mijn en waar we niet anders konden dan respect op te brengen voor zij die onder de grond (moeten) werken. Het toeristenbureautje bood ons een gratis natuurgids aan en dus klommen we met Jonathan naar de Mirador Condor Andino. We waren bevroren maar weer een beetje slimmer. Wist je dat condors via de anus kadavers leeg eten en dat hun jongen uiteindelijk getrakteerd worden op de hersenen?

large_IMG_8582.jpeglarge_78724869_1363568400469903_1059229047902437376_N.jpeglarge_IMG_8600.jpeglarge_79106974_437182990565833_3253835371972132864_N.jpeglarge_P1120289.jpeglarge_IMG_8616.jpeg

Posted by happy glocals 13:10 Archived in Argentina Comments (2)

(Entries 1 - 5 of 22) Page [1] 2 3 4 5 » Next