A Travellerspoint blog

By this Author: happy glocals

Stargazer in NP El Leoncito

semi-overcast 21 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

Posted by happy glocals 09:17 Archived in Argentina Tagged ballet el leoncito Comments (1)

Terug met twee voetjes op Argentijnse grond

sunny 40 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

14/2/20 — Maipú — Terug van weggeweest

Na onze avonturen op het Paaseiland belandden we terug in Maipú waar Hugo veilig en wel op het terrein van Posada Cavieres stond. Het had er de hele week gestortregend en bijgevolg was hij netjes opgefrist. We lieten nog wat kleine zaken aanpassen en maakten tijd voor communicatie met het thuisfront.
Ondertussen waren Hans’ ouders op hun jaarlijks familiebezoek, heel wat bij te babbelen dus. Terwijl Hugo in een plaatselijke workshop onder handen werd genomen, namen wij op aanraden van een Mendocino een taxi naar Parque Central van waaruit we het moderne aero fundacional bezochten.

large_IMG_9144.jpeglarge_IMG_9157.jpeglarge_6626d1f0-6dc0-11ea-bc47-bffe0ace4afd.jpeg
large_IMG_9167.jpeg

16/2/20 — El Leoncito — Valentijn onder een magische sterrenhemel

Nog niet zo ver weg van Mendoza, rond het middaguur, viel Theo’s oog op een grote wijnerij met aanpalend restaurant. We lieten ons in een prachtige omgeving verleiden tot een gastronomisch vijfgangenmenu met bijpassende wijnen. Bij ons zou dit een flinke duit kosten maar de Argentijnse peso staat momenteel zó laag dat deze verwennerij geen invloed had op ons dagelijks budget.

large_431DA488-0E89-4352-85EE-2074E9DC2A3B.jpeglarge_P1140767.jpeglarge_P1140749.jpeg

’s Avonds streken we neer in het nationaal Park El Leoncito ondergedompeld in de bergen. Vrij van overbodig licht en vervuiling. Duizenden sterren en tientallen sterrenbeelden stonden er te schitteren aan de open zuidelijke hemel. We keken er al uit naar om de volgende nacht met een gids een nocturne bij te wonen. Helaas, een stevige wind en massa’s wolken beslisten daar anders over. De gids moest forfait geven en de telescopen bleven onbemand.

large_IMG_9176.jpeglarge_94401DF6-F5F5-46CD-B5E3-C2810FFCA70D.jpeg

18/2/20 — Valle de Iglesia — Hitterecord verbroken!

Als het heet is, moet je pauzeren. In Callingasta stopten we voor een lunch en werden onze smaakpapillen voor een prikje verwend in een gezellig restaurantje. Gewoon even gevraagd aan de enige voorbijgangster en die begreep perfect waarnaar we op zoek waren. Lokaal, klein, gezellig en informeel. De eigenares van het restaurant was zo opgetogen met ons bezoek dat ze beslist op de foto wilde met deze Belgische happy glocals.

large_IMG_9182.jpeglarge_IMG_2711.jpeg

We hoopten door te lunchen in het dorpje de grootste hitte van de dag te kunnen vermijden maar niets was minder waar. Het werd alleen maar warmer.
Don Google adviseerde ons om de RP412 te volgen richting Bella Vista, het zou de kortste route zijn. De weg loopt over wat een oude Inca-weg was met indrukwekkend uitzicht op de bergketen. Tja, de kortste weg? In kilometers ja… De staat van de weg was ronduit erbarmelijk. Over de 128 kilometer zandweg met diepe geulen deden we bijna vier uur. Veel tijd om van het landschap te genieten, hadden we niet, pure concentratie. Daarbovenop liep de temperatuur op tot 44 graden Celsius, een hitterecord op deze reis.

large_d5b11a80-6dc5-11ea-a7dc-032993845902.jpeglarge_d5e0b600-6dc5-11ea-b818-0b8465e10775.jpeglarge_0759cfa0-6dc6-11ea-ac9e-9959e5754693.jpeg

We passeerden het rustige dorpje Iglesia met haar adobe huisjes en belandden uiteindelijk in het boerendorpje Las Flores van waaruit we enkele uitstappen maakten.
In het gemoedelijke Rodeo konden we terecht voor onze aankopen. We vulden meteen ook onze voorraad hondenbrokjes aan om uit te delen.
Angualasto, een dorpje los van de moderne wereld, ligt gedeeltelijk op de Camino del Inca. Het wordt ook wel Pueblo de las Puertas Pintadas genoemd omdat op verschillende deuren en ramen kunstwerken geschilderd zijn. We vonden er het piepklein “Museo Arcqueológico Luis Benedetti” en konden er een kleine verzameling pre-columbiaanse vondsten bekijken. Maar het meest opmerkelijke was de 400-jaar oude mummie van een 17-jarige zwangere vrouw die gevonden werd in een grafheuvel in de buurt.

large_d61c5f70-6dc5-11ea-ac9e-9959e5754693.jpeglarge_IMG_9214.jpeglarge_P1140810.jpeglarge_P1140829.jpeglarge_94ec30b0-6dd5-11ea-93a1-5b2f2757dc92.jpeglarge_P1140814.jpeglarge_P1140817.jpeg

Uitblazen deden we langs het meer van de Dique Cuesta Del Viento, waar het jaarlijks Kitefest gehouden wordt en bekend bij windsurfers uit de hele wereld. Hoe tegenstrijdig het ook mag klinken maar door de zwoele zonda (een warme droge wind in Argentinië die vanuit het westen over het Andesgebergte waait) die in de verkeerde richting blies, was het spijtig genoeg geen surfweer en zocht iedereen een schaduwplekje aan de beach bars rond het meer.

large_P1140806.jpeglarge_P1140847.jpeglarge_P1140843.jpeg
large_IMG_9211.jpeglarge_94e727a0-6dd5-11ea-a6ec-59bbc3ff0e46.jpeg

Posted by happy glocals 12:49 Archived in Argentina Comments (1)

Covid-19 chaos

semi-overcast 8 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

Lieve mensen,

De uitbraak van het Corona-virus legde ondertussen ook Zuid-Amerika lam. Omdat onze vlucht van Norwegian Airllines vanuit Buenos Aires geannuleerd werd, waren we genoodzaakt om een andere oplossing te zoeken. Even twijfelden we. Zouden we langer hier blijven en de situatie afwachten of snel naar huis keren? We kozen voor het laatste.
Samen met nog vele andere overlanders haastten we ons naar Montevideo om er de auto klaar te maken voor (lange) stalling. Uiteindelijk konden we bij een andere maatschappij terecht voor de laatste vlucht naar Europa. Van Montevideo vlogen we naar Madrid. Vandaar ging het over Londen naar Amsterdam. Onnodig te zeggen hoe chaotisch het er overal aan toe ging.
Aan de luchthaven stonden Hans en Christ'l ons op te wachten en verrasten ons met een uitgebreid en luxueus 'overlevingspakket'.

We blijven nu alvast 14 dagen uit ieders buurt. Eindelijk tijd om de blog bij te werken dus.

We wensen iedereen die (nog) onderweg is of thuis is een virusvrije gezondheid!

Besos,
Theo en Astrid

Posted by happy glocals 03:23 Archived in Belgium Comments (7)

Ergens in het zuidoosten van de Stille Oceaan...

sunny 25 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

9/2/20 — Paaseiland — Iorana!

Paaseiland of Isla de Pascua (in het Spaans) of Rapa Nui (in het Rapanui) is een Polynesisch eiland in de Stille Oceaan. Het is vooral bekend om zijn honderden Moai of paaseilandbeelden. Ongeveer 42% van het eiland wordt ingenomen door het nationaal park Rapa Nui, dat in 1995 tot Werelderfgoed werd uitgeroepen om de natuurlijke en culturele pracht van dit mysterieuze stukje grondgebied te beschermen.
Iorana! Zo werden we hartelijk begroet op het Paaseiland na een vlucht van 5 uur. Macarena wierp meteen een bloemenslinger rond onze hals en bracht ons naar de hostel. Een betere locatie konden we niet dromen. In een baai met zicht op de Stille Oceaan en op een kwartiertje stappen van de hoofdstad, Hanga Roa.

large_IMG_2416.jpeglarge_IMG_2419.jpeg

Van 1 tot 15 februari staat het eiland volledig in het teken van het Tapati-festival. We arriveerden dus op een ideaal moment om ons volledig in te leven in de Polynesische cultuur. Tijdens de dag werden verschillende ambachtelijke en sportieve wedstrijden gehouden. Zo waren er onder andere competities in bloemen- en kralenkransen creëren, ontwerpen en naaien van traditionele (soms wel heel minuscule) klederdracht, textielschilderen, houtsculpturen vormen, loop- zwem- en roeiwedstrijden, paardrijden enz. Tijdens de dag werd er druk gerepeteerd en samen met de kleine Manau oefende ik mee de danspasjes in.
De avonden verliepen feestelijk met allerhande artistieke presentaties in traditionele klederdracht op een alcohol- en rookvrije festivalweide. Rondom de weide werd duchtig gebarbecued en fruitsap geperst.

large_P1130926.jpeglarge_P1140436.jpeglarge_P1140559.jpeglarge_P1140567.jpeglarge_4d36f560-5ef4-11ea-9cf6-61599bcc6de2.jpeglarge_P1140384.jpeglarge_P1140454.jpeglarge_P1140152.jpeglarge_56017c70-5bce-11ea-9e09-9f846923645d.jpeglarge_P1140020.jpeg

Met een scootertje reden we van hot naar her want we wilden zoveel mogelijk kunnen zien en meemaken. De om een onverklaarbare reden gezwollen voet van Theo kon de pret niet bederven.
Eerste locatie op onze ontdekkingsreis door het nationaal park was de bijna één kilometer brede krater van de uitgedoofde vulkaan Rano Kau. Het zoetwatermeer in de krater – het grootste op het eiland – was de belangrijkste waterbron voor de inwoners van het oude Orongo. Hun stenen huisjes staan op de rand van de krater. We hebben op onze reis al veel natuurpracht mogen aanschouwen maar wat we nu te zien kregen, was weeral meer dan de moeite waard.

large_P1140080.jpeglarge_IMG_2513.jpeg

Het strand van Anakena leek een idyllisch huwelijksreis-plekje. Het grootste gedeelte van de kustlijn van Paaseiland bestaat uit scherpe rotsen van zwart basalt maar daar was dit strandje een uitzondering op. Palmbomen, wit koraalzand, zeven gerestaureerde moai-beelden en het ruisen van de zee… Need I say more? Inderdaad… een stukje paradijs op Paaseiland.

large_20b211f0-5ef9-11ea-90cf-9f37229cb89d.jpeglarge_P1140185.jpeglarge_P1140193.jpeg

Ondertussen bleef Theo hinken met een gezwollen en pijnlijke voet en ondanks onze eigen medische interventie met Ibuprofen en dito zalf werd het alleen maar erger. Ook de traditionele Polynesische geneeskunde - voetbaden en thee van een medicinale plant - gaf geen beterschap.
Dan maar alleen de Rano Raraku-vulkaankrater op. Terwijl Theo me van beneden nauw in het oog hield, en onder een brandende zon, probeerde ik zoveel mogelijk beeldmateriaal voor hem (en jullie) te verzamelen. Bijna de helft van de moai-beelden van Paaseiland, in verschillende grootten en stadia van voltooiing, liggen verspreid over de steengroeve. Ik had er dus wel even mijn werk mee…

large_P1140321.jpeglarge_P1140269.jpeglarge_P1140315.jpeg

Een bezorgde traumatoloog en zijn vrouw, Claudia, die in onze hostel verbleven, hadden Theo al een tijdje in de gaten. Na nauwkeurig onderzoek stelde dokter Herick een ontsteking van de Achillespees vast. Een pijnlijke injectie zonder verdoving, een brace en een voorraad ontstekingsremmers konden de pret echter niet bederven.

large_IMG_9134.jpeg

In Orongo kregen we een rolstoel om naar de stenen huisjes op de rand van de krater te gaan kijken. Het werd een helse tocht op een smal paadje dat ofwel gevaarlijk naar beneden helde of steil naar boven ging.

large_P1140711.jpeglarge_P1140728.jpeglarge_P1140706.jpeglarge_P1140731.jpeg

Verfrissing vonden we telkens bij de zalige verse ananassappen waar we maar geen genoeg van konden krijgen en onze smaakpapillen maakten we blij met tonijn, vers uit de zee met de lijn gevangen.

large_IMG_9139.jpeg
large_IMG_2476.jpeg
large_IMG_2574.jpeg

Posted by happy glocals 16:35 Archived in Chile Comments (0)

Chaos in "la capital"

sunny 28 °C
View 2019 America del Sur - part 2 on happy glocals's travel map.

30/1/20 — Santiago de Chili — tussenstop in la capital

Vanaf de eerste rij van het bovendek hadden we een geweldig zicht op de weg….en kenden we af en toe ook een spannend moment toen de bus de afdaling inzette net voorbij de grens met Argentinië. Na een comfortabele busrit van bijna een dag kwamen we toe in het super drukke Santiago de Chili. We wisselden onze gegevens uit met Alexander uit Oxford. Een intelligente kerel van 20 die voor hij zijn politieke studies aanvat eerst de wereld wil zien.

large_a8bb4010-5a32-11ea-8481-eb753641ecd9.jpeglarge_a9611d00-5a32-11ea-8481-eb753641ecd9.jpeg

Tijdens de eerste taxirit in Santiago kregen we al meteen te horen dat we erg voorzichtig moesten zijn en dat we vooral ’s avonds niet meer op straat moesten lopen. Dezelfde nacht braken hevige rellen uit omdat een politietruck een fan van het lokale voetbalteam Colo-Colo had overreden toen de jonge man na een avondwedstrijd het stadion verliet. Volgens de politie was 30 januari de meest gewelddadige dag van 2020!
We hadden al veel TV-beelden gezien en inmiddels ook met veel mensen gepraat over de chaos in de hoofdstad maar nu we het met eigen ogen zagen, stonden we toch te kijken. We hebben alle begrip voor de rechten en waarden waarvoor de Chileense demonstranten strijden. De vernielingen in de stad echter zijn wel aanzienlijk. Verschillende mensenrechtenorganisaties beschuldigen de veiligheidstroepen van verkrachting, marteling en overmatig geweld wat we trouwens al van verschillende Chilenen mochten vernemen.
Overal wordt gerefereerd naar "Negro Matapacos" ("Black Cop-Killer"), de zwarte hond met de rode bandana. Tijdens de studentendemonstraties van 2011-2013 was deze moedige rebelhond de held van de arbeidersklasse. Hij marcheerde samen met de demonstranten in de straten van Santiago de Chili en verdedigde hen tegen de autoriteiten. Illustrator Maldito Perrito heeft onlangs zijn beeltenis aangepast naar aanleiding van de metro-tariefverhoging. In de afbeelding, die viraal ging op sociale media, huppelt Matapacos over een tourniquet terwijl hij een ondeugende zijwaartse blik werpt, met het woord EVADE geschreven in vetgedrukte letters.
De volgende dag probeerden we af en toe om zo discreet mogelijk een foto te nemen van de schade en/of de protestboodschappen en uit solidariteit kochten we ook enkele protestsjaaltjes.

large_a9180610-5a32-11ea-8481-eb753641ecd9.jpeglarge_IMG_2354.jpeglarge_IMG_2350.jpeglarge_IMG_2341.jpeglarge_IMG_2334.jpeglarge_IMG_2357.jpeg

Nog onder de indruk waren we van een prachtig kunstwerk op de gevel van de ‘Campus Condell de la Academia’ dat de avond voor onze aankomst gefinaliseerd werd. Het kon niet toevalliger.De artistieke creatie toont verschillende ogen en symboliseert twee onderwerpen. Een facet verwijst naar een land dat zijn ogen opende en het andere facet verwijst naar de misbruiken en oculaire verminkingen die zich hebben voorgedaan sinds de eerste dag van de sociale onrusten. Aan het Mosaico Protesta-collectief werkten verschillende groepen en individuele kunstenaars uit Chili en Argentinië mee.

large_f95a3d20-5bcf-11ea-91a5-3ffca2afe367.jpeglarge_P1130914.jpeglarge_ec606680-5bcf-11ea-9e09-9f846923645d.jpeglarge_P1130915.jpeg

Op onze tweede dag in Santiago kregen we weer uitdrukkelijk de boodschap om de protestzone te vermijden en ’s avonds binnen te blijven. Voetbalfans hadden via verschillende kanalen opgeroepen om een groot protest bij te wonen om de dood van hun vriend te herdenken. Het was een wijze raad want aan de nieuwe schade te zien, was het wederom een heftige nacht geweest.
We bezochten het “Museo de la Memoria y los Derechos Humanos” dat gewijd is aan de herdenking van de slachtoffers van het rechtse regime tijdens de dictatuur van Pinochet. Architecturaal een prachtig museum maar het maakte heel wat gevoelens los; woede, verdriet, verslagenheid. Ongeloof ook over tot welke gruweldaden een mens in staat kan zijn.

large_IMG_9047.jpeglarge_e5e72f40-5bd0-11ea-91a5-3ffca2afe367.jpeglarge_IMG_9046.jpeg

Gelukkig is een mens ook tot mooie dingen in staat. Daar is het “Museo a cielo Abierto” in San Miguel het bewijs van. Het Cultureel Centrum Mixart, bracht in 2010 kunstenaars van nationale en internationale faam bijeen om in deze volkse buitenwijk muurschilderingen op de zijgevels te plaatsen. Het project “Van droom tot muur” begon met 10 muurschilderingen en eindigde met 27 artistieke creaties.

large_IMG_9084.jpeglarge_92e0f410-5bd1-11ea-91a5-3ffca2afe367.jpeglarge_IMG_9095.jpeglarge_8e443a70-5bd1-11ea-91a5-3ffca2afe367.jpeg

Ondanks de korte tijd kregen we toch een eerste impressie van de hoofdstad en die was niet altijd even fraai. Jammer genoeg leven nog heel wat mensen op de straat.

large_8f851ee0-5bd1-11ea-91a5-3ffca2afe367.jpeglarge_92232250-5bd1-11ea-91a5-3ffca2afe367.jpeg

Posted by happy glocals 08:37 Archived in Chile Comments (1)

(Entries 1 - 5 of 44) Page [1] 2 3 4 5 6 7 8 9 »