A Travellerspoint blog

Aanpikken op de mythische Ruta 40

sunny 15 °C
View 2018 America del Sur - part 1 on happy glocals's travel map.

21-24 November 2018
Het is nog steeds heet in Mendoza en dan is een zwembadje, hoe klein ook, meer dan welkom. De posada van Hans zit afgeladen vol met Australiërs, Amerikanen, Canadezen en Engelsen. Het groepje hangt heel nauw aan elkaar want ze spreken natuurlijk allemaal dezelfde taal en vooral geen of bitter weinig Spaans. Behalve Ruth die ondertussen al vier jaar in Buenos Aires woont. Zij hebben allemaal ingeschreven voor een wine tasting tour en dat betekent dat wij in alle rust kunnen genieten van deze groene oase. Het water van het zwembad is ijskoud want tot hiertoe was het weer slecht en kon het nog niet opwarmen. Een plons doet wonderen en geeft terug energie om aan de blog te werken. Behalve de auto opruimen en wat relaxen doen we verder niks vandaag. ’s Avonds eten we samen met de andere gasten in de B&B en er vloeit wijn, heel veel wijn ;-). Elkeen is trots op zijn of haar aankoop en wil dat graag delen met de groep. De ambiance zit er dik in en we kruipen lang voorbij middernacht in onze nest.

fullsizeoutput_1826.jpegfullsizeoutput_17f6.jpeg

De volgende dagen vullen we met eten, fietsen, af en toe een wijntje proeven en bloggen. De kwaliteit van het internet is op zijn minst gezegd erbarmelijk en vraagt veel tijd en vooral mega veel geduld. We pamperen onze Hugo met een grote onderhoudsbeurt in een super professionele Toyota garage met prima internet! Via het raam in de lounge kunnen we zien hoe hij door 4 techniekers drie uur lang wordt gesoigneerd. Of hij ook gewassen mag worden? Wat een vraag! Fris gewassen wordt Hugo de parking opgereden en zie hem glimmen! Helemaal als nieuw. Ondertussen heb ik van de nood een deugd kunnen maken en is de nieuwe blogpost een feit. Tot ieders plezier is de temperatuur inmiddels ook gezakt naar een aangename 21 graden.

fullsizeoutput_182a.jpegfullsizeoutput_1807.jpegP1060679.JPGfullsizeoutput_1825.jpeg

De posada is een groot succes. We eindigen met 6 overlanders waar er eigenlijk maar capaciteit is voor twee… Crowded house dus maar met hele fijne mensen is dat plezant. Connie en Roger uit Zwitserland en de Beierse Heike en Oskar hebben al heel wat reizen achter de rug. Je leert altijd wel iets bij of je wisselt tips uit. Of je hebt zo van die mensen als Roger, die verliefd worden op onze auto en hem de hele dag staan te bewonderen. Tips ter verbetering van je auto worden dus ook gedeeld ;-)

large_fullsizeoutput_1840.jpeg

25 November 2018
De zon is terug van de partij en we voelen al vroeg in de ochtend dat het kwik weer de hoogte zal ingaan. Het plan om nu al naar Chili te trekken, schuiven we nog even vooruit. Het is zondag en we hebben een donkerbruin vermoeden dat het druk zal zijn aan de grensovergang en we hebben geen zin om op deze warme dag te gaan aanschuiven. Alle droevige verhalen van diefstallen in en rond Santiago die we de afgelopen dagen hoorden, maken het ook niet echt aantrekkelijk om nu al die kant uit te gaan.
Bij Mendoza volgen we de Ruta 40 parallel met de Andes naar het zuiden. De RN40 is de beroemdste weg van Argentinië en heeft vanwege zijn legendarische status dezelfde cult als de Route 66 in de USA. Maar het is ook één van de langste, genummerde wegen in de wereld: 5.224 kilometer lang. De weg voert door een vlakke steppe, wat verder van de bergen vandaan en de rit start vlot langs geasfalteerde weg. Helaas komt hier weer snel verandering in en stof en stenen vliegen in het rond. Desondanks de ripioweg genieten we van het mooie landschap en maken gebruik van zijn desolaatheid om wat dronebeelden te schieten. We kunnen doen wat we willen, er is toch geen kat op de weg. Wat zeg ik? In onze ooghoek zien we een gordeldier razendsnel over de weg rennen. Het dacht waarschijnlijk net als wij. Met zijn korte gespierde pootjes baant hij zich een weg door de venijnige prikkers langs de weg maar we hebben hem nog net op foto kunnen vastleggen.

DJI_0002.JPGDJI_0010.JPGfullsizeoutput_1804.jpegP1060703.JPGlarge_P1060704.JPG

Het zuidelijke deel van onze rit gaat terug door berggebied en in de verte zien we hoe felle bliksemschichten de cordillera verlichten. Bij de laatste kilometers van de ripioweg is duidelijk dat er pittige buien zijn gevallen. De RN40 is volledig ondergelopen. Ideaal terrein voor onze Hugo! Onder de modder komen we toe in Malargüe, waar alle Argentijnse vlaggetjes ophangen. Het is bijzonder druk in de straten. Vandaag wordt de Día Internacional de la Eliminación de la Violencia contra la Mujer gevierd maar zou dat de reden zijn? Een beetje verderop staat een podium. Zaterdagnacht was hier de Maratón Nocturna en daar zijn kennelijk veel - jonge - mensen op afgekomen. Wij hebben ook het gevoel dat we een marathon achter de rug hebben. De afstand tussen Maïpu en Malargüe is maar 340 kilometer maar heeft ons toch weer een volledige dag (ripio)rijden gekost.

R.I.P. dji

26 November 2018
We vervolgen de RN40 over slechte niet geasfalteerde weg door schitterende berglandschappen tegen een hemelsblauwe lucht en spierwitte wolken. De natuur blijft overweldigend. En dan, onverwacht, verschijnt er altijd wel weer iets anders. Een ezel, een schaap of een paard alleen of in kleine groepjes. We steken de Rio Grande over op een smal stuk en lassen een fotostop in. Theo haalt de drone nog eens boven en waagt een vluchtje onder de brug door. En dan gaat het mis…. Om een nog onduidelijke reden vliegt het ding toch tegen iets aan en …. connection lost….. stilte, een vloek, paniek. Houston we have a problem…

P1060721.JPGfullsizeoutput_180a.jpegfullsizeoutput_1809.jpegP1060729.JPG

Theo duikt de struiken in met een verrekijker op zoek naar het luchtvaartuigje. Nu ben ik in paniek. Straks stort hij zelf ook de afgrond in!!! We bekijken de beelden om te zien waar hij zou kunnen gecrasht zijn maar ongetwijfeld is hij meegesleurd met het water en dobbert hij al een heel eind verder. Dat was het dan. Eigen schuld dikke bult. Buiten het geknetter van de losse stenen waarop we rijden is het stilletjes in de auto. We rouwen om onze gevleugelde Chinees. Maar er zijn ergere dingen in het leven.
We concentreren ons terug op de slingerende weg omringd door een fraai kleurenpallet van herfsttinten, beige, roestrood, groen, bruin en zwart. De laatste kilometers zijn terug geasfalteerd. Wat een genot want na 170 kilometer onverharde weg zijn we dooreengeschud. Alleen laat Hugo het een beetje afweten. Het lijkt of hij vermogen verliest. Net nu we terug snelheid zouden kunnen maken. We cruisen dan maar beheerst door het grimmige, woestijnachtige landschap om tenslotte in het kleine maar gezellige stadje Chos Malal aan te komen.

P1060712.JPGP1060747.JPGP1060749.JPGP1060715.JPG
large_P1060744.JPG

Chos Malal ligt bij de samenloop van Río Neuquén en Río Curi Leuvú en heeft twee hoofdpleinen met de namen van de twee superhelden van Argentinië, San Martín en Sarmiento. Net voorbij dat laatste plein, in de vallei, ligt een camping waar we ons installeren. Een glimp onder de motorkap en meteen is duidelijk dat de turboinlaat is losgekomen. Het ontbreekt ons aan fut na de uitputtende rit en omdat het nog licht is, volgen we het voorbeeld van de lokalen en gaan we een eindje stappen op de Paseo Costanera, de wandeldijk naast de rivier. De Chos Malalen hechten veel belang aan gezondheidszorg en zijn druk in de weer om calorieën te verbranden. Te voet, met de fiets, op roller skates, al lopend of op de publieke fitnesstoestellen op het Plaza de la Salud. Het stadje ademt een ongedwongen sfeer uit, iedereen is vrolijk. We schuiven aan voor een ijsje bij de befaamde Hostería Don Costa en vragen naar een garagist in de buurt. Het kan niet gemakkelijker, net om de hoek heeft Erick Álvarez een kleine workshop. We spreken af om morgenvroeg even langs te komen.

27 November 2018
Erick Álvarez is er nog niet op het afgesproken uur. We halen wat media luna’s bij het bakkertje en ontbijten in het nabijgelegen park. Een uur later komt Erick aangewandeld, hij was opgehouden bij de bank. Hij bevestigt ons probleem en het euvel is snel verholpen. Een nieuwe klem er op en klaar is kees. Hij wil er zelfs geen geld voor. Zijn collega die druk in de weer is met auto’s wassen wil de onze er wel bij nemen. Top, zo kunnen we toch betalen en rijden we terug met een blinkende bolide.
Bij de uitgang van de stad - of de ingang afhankelijk van waar je komt natuurlijk - botsen we op de mooie (mijl)paal van architect Santana die aangeeft dat Chos Malal in de helft van de langste en populairste weg, de RN40, staat die 11 provincies beslaat en 210 steden met elkaar verbindt.

large_P1060751.JPG

We plannen om vandaag tot in Villa Pehuenia te geraken nabij de Chileense grens. We rijden wat verder van het Andesgebergte af over dorre hoogvlakten maar op zalige asfaltweg. We zijn happy en zingen luidkeels mee met John Lennon

Imagine there’s no heaven
It’s easy if you try
No hell below us
Above us, only sky
Imagine all the people living for todayyyyyyy

Imagine there’s no countries
It isn’t hard to do
Nothing to kill or die for
And no religion too
Imagine all the people living in peace

You may say I’m dreamer
But I’m not the only one
I hope some day you will join us
And the world will be as one

Imagine no possessions
I wonder if you can
No need for greed or hunger
A brotherhood of man
Imagine all the people sharing all the world

En als we niet zingen dan zijn er andere gekke dingen om de reistijd te verlichten zoals panfluit spelen op het spiraaltje van een notablok terwijl So Flute van Saint Germain uit de boksen galmt.
Picunches bij Las Lajas is een piepklein dorpje langs de RN40 met een hoofdstraat en laat daar nu toch wel een H&M zijn zeker! Grapje, wat het winkeltje juist verkoopt is ons niet duidelijk en vermits het siësta time is, is de deur gesloten en zullen we het nooit weten.

P1060764.JPGP1060766.JPGP1060767.JPGfullsizeoutput_1821.jpeg

De enige grotere plaats op onze route is Zapala en vanaf hier nemen we de spectaculaire RP13 via Primeros Pinos. En ja de route gaat weer over in ripio maar deze keer hebben we het er graag voor over. De meeste sneeuw is verdwenen, de pas is open. De rit vanaf Zapala is spectaculair met adembenemende vergezichten over de hoge pampa Lonco Luan waar we het topje van vulkaan Lanín kunnen zien en de dubbele pieken van vulkaan Llaima in Chili. Hoe dichter we bij onze bestemming geraken hoe meer Pehuén bomen (Araucaria Araucana’s) ook wel apenbomen of slangendennen genoemd, het landschap bepalen. De slangenden of apenboom is een conifeer en een altijdgroene boom die tot 40 m hoog kan worden en een stamomtrek van 1,5 m kan bereiken. Maar de combinatie van alles, duinen, water, rotsen, vulkanen, mossen, en apenbomen maakt deze omgeving zo adembenemend.

P1060785.JPGP1060783.JPGP1060775.JPGP1060784.JPGP1060780.JPGP1060779.JPG

Onze route eindigt aan het Aluminé meer bij het idyllische dorpje Villa Pehuenia. Een eerste stop levert al meteen een postkaartfoto op. We rijden het meer voorbij en houden halt bij Moquehue. 11 kilometer verder ligt buurland Chili. Moquehue (klinkt als Mokeewee) is een rustig bergdorpje genesteld tussen heuvels en meren met zandstranden en ligt goed verborgen in het Patagonisch bos. Dit is ons ding! (Nog) geen toeristen, onbezoedelde natuur, gematigde temperatuur. Wat wil een mens nog meer.

fullsizeoutput_180b.jpegfullsizeoutput_180d.jpeg

28 November 2018
Vandaag staat Vulkaan Batea Mahuida (2010m) op ons verlanglijstje. De vulkaan bevindt zich op grondgebied dat aan de Mapuche-Puel gemeenschap behoort. De kleine bijdrage die we betalen bij de ingang dient om de kosten van het onderhoud te dekken. In de winter wordt de heuvel immers ook als minuscuul skigebied ingezet. We klimmen tot de top van de vulkaan en het uitzicht is werkelijk subliem! Vanaf hier kunnen we 4 vulkaantoppen zien; Lanín in Argentinië, Villarrica, Llaima en Tolhuac in Chili. Het kratermeer nodigt uit om wat kiekjes te maken en om gewoon simpelweg ‘zen’ te zijn.

fullsizeoutput_1834.jpegP1060809.JPGP1060828.JPGP1060820.JPGP1060831.JPGfullsizeoutput_180f.jpeg

29 November - 1 December 2018
We blijven gefascineerd door de ongerepte natuur en besluiten om hier enkele dagen langer te genieten van de rust en het natuurschoon. Tenslotte hebben we noch een vast plan noch een agenda. Deze ‘vergeten’ meren trekken ons veel meer aan dan het drukbezochte ‘Lake District’ rond Bariloche. We verdelen onze tijd over alle kleinere en grotere meren die verspreid liggen tussen het Aluminé en het Moquehue meer te midden van Mapuche-Puel gebied. En ieder meer(tje) of bos heeft wel iets aparts. Van honderden prachtige blauwe libellen, over fiere ijsvogels, speelse otters, wilde paarden, Zuid-Amerikaanse eendenfamilies, vogels waar we de naam niet eens van kennen en zelfs een kleine zwarte beer! Neen, dat laatste was wishful thinking. We hadden net ons eten boven gehaald toen een zwarte loebas kwam aanwaggelen. Ik dacht dat het een baby beer was en met een klein hartje hield ik mijn camera in de aanslag. Niks te beren dus, die lieve hond zag er als een beertje uit maar was gewoon hongerig en kwam heel lief zijn poot op mijn knie zetten. Even later kwam zijn vriend ook nog langs. We hebben de sloebers elk een halve salami gegeven die wij niet lustten maar zij wel. Iedereen blij.

P1070017.JPGfullsizeoutput_183f.jpegP1070040.JPGP1070048.JPGP1060852.JPGP1060843.JPGP1070072.JPGlarge_fullsizeoutput_1836.jpegfullsizeoutput_1816.jpegP1060851.JPG

Posted by happy glocals 11:49 Archived in Argentina

Table of contents

Comments

Wauw, jullie foto's zeggen alles! Tekst moet ik nog lezen. Vanavond als ontspanning!!!! Groetjes.

by Chris and Peter

Niet kunnen wachten met lezen tot vanavond ;-)) Knappe ritten, jammer van je vliegmachien...je vindt wel een vervanger!!! Schitterend, die ruimte! En fantastisch, dat wildlife! Genieten maar! En wat doen wij? Opruimen, vandaag, 'declutteren' ...in het teken van ...?

by Chris and Peter

Comments on this blog entry are now closed to non-Travellerspoint members. You can still leave a comment if you are a member of Travellerspoint.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint