A Travellerspoint blog

Vulkanen, kraters en ander natuurgeweld

all seasons in one day 23 °C
View America del Sur - part 2 & 2012 America del Sur Part 0 on happy glocals's travel map.

12/1/20 — Tinquilco — Bevoorrechte gasten in het oudste nationaal park van Chili

We volgden het Circuito Sietelagos verder noordwaarts en reden langs het Villarrica-meer naar het Nationaal Park Huerquehue. Hiervoor moesten we onze belofte aan Hugo om geen onverharde weg meer te rijden verbreken. De campings zagen er niet echt aantrekkelijk uit maar het volledig in hout gebouwde huis van de veelzijdige Patricio wel! We werden hartelijk ontvangen en mochten Hugo in zijn tuin parkeren naast de schuur met prachtig groen dak.

large_P1130498.jpeg

Het pre-Andes park, 12.500 hectare groot, is gekenmerkt door zijn bergachtige geografie, kristalheldere meren en lagunes en je kan er vele en lange wandelingen maken. Zoveel dat het soms moeilijk was om te kiezen. Dus bleven we drie nachten ipv twee. De eerste dagen was het heel koud en regende het. Voor de verandering :-). Bijgevolg haalden we geregeld een Monopoly-spel uit de rekken en kochten we avenidas,, casas en hoteles bij de vleet.

large_IMG_8943.jpeg

Zodra het weer droger werd, trokken we onze wandelschoenen aan en deden stevige wandelingen in het park. Uiteindelijk bleven we een hele week. Op een avond na, waren er geen andere gasten in de hostel en dat konden we echt niet begrijpen. Ook hier hangt weer dat benauwende gevoel dat er nog slechtere tijden zullen aankomen.
We verdeelden onze tijd tussen wandelen, eindeloos filosoferen, heerlijk en gezond eten - want Pato bleek ook nog eens een uitmuntende kok te zijn - en relaxen in de tuin of op het terras.
Ontbijten deden we met onze vriend Martín die iedere ochtend klaar stond voor een portie vlieg of coliguacho. Wie had ooit kunnen denken dat we dikke vriendjes zouden worden met een hagedis :-) ?!?
Pato deelde ook met plezier zijn passie voor Chileense wijnen en prachtige muziek en hij kon uitvoerig over de geschiedenis van zijn land vertellen. We hadden een fantastische tijd op deze magische plek en moe (van het nachtelijk filosoferen) maar voldaan trokken we verder.

large_IMG_1964.jpeglarge_P1130565.jpeglarge_P1130574.jpeglarge_P1130595.jpeglarge_P1130647.jpeglarge_IMG_8964.jpeglarge_P1130603.jpeglarge_P1130641.jpeglarge_75ca1f10-5324-11ea-be98-794d6dd7e790.jpeglarge_P1130686.jpeg

19/1/21 — Boca Budi — Mari mari kompu che!

De drukke vakantieoorden Pucón en Villarrica - een hemelsbreed verschil met het rustige Tinquilco - lieten we met plezier achter ons en we vervolgden onze reis richting Temuco in de Araucanía-regio. Hoe meer onze route westwaarts afboog richting kust en Stille Oceaan, hoe dieper we in Mapuche-territorium kwamen.

large_IMG_8981.jpeg
Hoe groot kan het contrast zijn....

Overal in de zone wapperde de vlag van de Chileense Mapuche-natie en maakten rukas (het traditionele Mapuche-huis) deel uit van het landschap. Tijdens de rit leerden we alvast enkele woorden Mapudungun (de taal van de Mapuche). We lieten ons te dikwijls verleiden door de spotgoedkope keuken en aten een overdaad aan cazuelas (Chileense stoofpot) en sopaipillas (een gefrituurd plat broodje).

large_15e32140-532a-11ea-893b-c1b976f86ff0.jpeg

Boca Budi, op een heuvel en met zicht op zowel het Budi-meer als de oceaan werd voor even onze volgende thuishaven.
In het nabijgelegen dorp Puerto Saavedra stond alles in het teken van een katholieke feestdag ter ere van San Sebastian, de beschermheilige van de stad. Duizenden gelovigen kwamen naar de misvieringen en bijgevolg liep het verkeer helemaal in de war. Aansluitend vond een driedaagse markt plaats waar we gewapend met camera en een basis Mapudungun enkele jonge en oudere bezoekers konden ontroeren.

large_1531ab90-532a-11ea-abe9-27dbd27b8acf.jpeglarge_P1130763.jpeglarge_P1130723.jpeg

Op 22 mei 1960 vond de grootste aardbeving in de geschiedenis plaats en het epicentrum bevond zich in de regio Araucanía. Echter enkele uren na de aardbeving volgde een tsunami. De wegtrekkende zee maakte dat in sommige delen het land tot drie meter daalde, en in andere delen het land steeg. Daardoor zijn verschillende kleine eilandjes ontstaan waar Mapuche opnieuw hun intrek namen.
De enige manier om de eilandjes te bezoeken is per boot. Met de Chileense Vivi reden we naar Isla Huapi waar Juanito ons met zijn bootje stond op te wachten. Hij roeide ons naar Isla Llepo waar we hartelijk ontvangen werden door Néstor Chávez. De gewezen leraar uit Santiago, runt er ‘La Voz del Budi’. Met zijn radio entertaint hij de Mapuche-bevolking met lokale en internationale muziek - hij heeft zelfs Jacques Brel in zijn archief - en interviewt hij met veel enthousiasme twee happy glocals uit België. Maar nog belangrijker dan entertainen is zijn permanente communicatie met weerstations, politie en leger zodat hij de geïsoleerde eilanden tijdig kan informeren bij mogelijke natuurrampen.
Op weg naar Cerro Maule, een van de mooiste plekken in de omgeving om de zonsondergang te zien, liepen we vast. De weg is er als gevolg van de voorbije natuurrampen namelijk ingestort. Een naar zicht is dat.

large_P1130823.jpeglarge_P1130794.jpeglarge_P1130830.jpeglarge_1521f420-532a-11ea-a78a-e16b540bb979.jpeglarge_P1130716.jpeg

Omdat we ondertussen al heel wat spulletjes verzameld hadden, maakten we een doos klaar voor onze families om meer ruimte in ons huisje te krijgen. Gauw even langs de dichtstbijzijnde post dachten we. Het kostte Don Hector bloed, zweet en tranen om de formulieren voor verzending in orde te krijgen. Als dat maar goed komt! Twee uur later konden we eindelijk vertrekken.

large_IMG_2117.jpeg

22/1/20 — Malalcahuello — Tussen twee vulkanen

Vanaf de kust reden we terug landinwaarts en hielden halt in een klein (ski)dorpje tussen de vulkanen Lonquimay en Tolhuaca. Het natuurreservaat Malalcahuello-Nalcas stond op onze to-dolijst want het is een van de meest dramatische landschappen in de Araucanía-regio. Met genoeg water in onze rugzak en een dosis goede moed trokken we door het winderige en verlaten woestijnlandschap van zwart zand, as en lavastenen. Klauteren en puffen was het naar de top van de krater ‘Navidad’. De kerstkrater werd zo genoemd omdat hij in 1988 op kerstdag werd gevormd toen vulkaan Lonquimay zijn top in de lucht blies. Uitgeput en met zand tussen de tanden en steentjes in de schoenen keerden we terug naar de auto waar een schattig en bemoedigend briefje onder onze ruitenwisser stak. Ongetwijfeld een landgenoot die het Belgisch kenteken had opgemerkt. We hebben nooit geweten wie het geweest was. Verkoeling zochten we tijdens de volgende wandeling in de bossen in de schaduw van de gigantische apenbomen.
Onze, voorlopig, laatste avond in Chili brachten we door in een barretje in het bijzijn van een Italiaanse schoendesigner en de Belgische Julie die net aan een workaway-job begon.

large_P1130840.jpeglarge_P1130846.jpeglarge_A33DC09D-97D1-4CDB-881F-32399C77B94C.jpeglarge_IMG_2199.jpeglarge_IMG_8998.jpeglarge_IMG_8993.jpeglarge_P1130887.jpeg

Posted by happy glocals 07:25 Archived in Chile Comments (3)

Na regen komt zonneschijn

sunny 20 °C
View America del Sur - part 2 & 2012 America del Sur Part 0 on happy glocals's travel map.

==7/1/20 — Circuito Sietelagos — Een waterval meer of minder…==
Omdat het vijf dagen op rij ononderbroken stortregende en alles in de auto vochtig en klammig werd, kozen we opnieuw voor een kamer in een hostel. Neltume ligt op het Circuito sietelagos (route van de zeven meren). Rondom liggen prachtige meren en actieve vulkanen…alleen konden we ze niet zien. Dus geloofden we ‘de boekskes’ en het internet en bleven we aan de kachel gekluisterd. Overvloedige regen en koude (11 graden ipv 27), de protesten en de economische situatie in de buurlanden maken dat er momenteel heel weinig toerisme is en dat konden we heel goed merken. In Chili kwamen we tot nu toe nog maar weinig overlanders of andere toeristen tegen.
Na 6 dagen van onophoudelijke regen en koude kwam uiteindelijk een schuchter zonnetje tevoorschijn. Halleluja!!! Goed nieuws! Het minder goede nieuws… daar zijn de coliguachos weer. We besloten om het Reserva Biológica Huilo-Huilo in te trekken. In tegenstelling tot de andere parken die we al bezochten is het Huilo-Huilo natuurreservaat een particulier project voor ecotoerisme… mét winstoogmerk.
Het werd in 1999 aangelegd, beslaat 600 km2 inheemse bossen en is eigendom van de zakenman Víctor Petermann. Hij kocht de grond in de jaren negentig en gaf het een hoog Disney-gehalte. De natuur is werkelijk adembenemend. We kochten een ticket voor 3 opeenvolgende dagen. Dik tegen onze zin moesten we “een oranje polsbandje” aan en volgden de wandelpaden naar de verschillende watervallen. De regen van de voorbije dagen had er een ferme modderboel van gemaakt maar juist om die reden waren de watervallen flink gezwollen.

large_P1130440.jpeglarge_P1130454.jpeglarge_P1130431.jpeglarge_P1130446.jpeglarge_P1130479.jpeg

In Puerto Fuy spraken we af met Nano en vaarden er op het Pirehueico-meer. We zagen pareltjes van villa’s net niet genoeg verdoken in de bossen zodat we ze toch konden spotten. Het was open hemel en we konden eindelijk de samengestelde vulkaan Mocho-Choshuenco zien.
We sloten het hoofdstuk Huilo-Huilo af in het “Museo De los Volcanos” dat de evolutie van de aarde toont vanuit de oerknal. De architectuur van het museum is net als de hotels in het natuurreservaat bijzonder. Op het moment dat we toekwamen, mochten we totaal onverwacht en als enige buitenstaanders met een select groepje genodigden de opening van een nieuw gedeelte in het museum bijwonen. Daarna volgde een presentatie van María Teresa Ruiz González, een Chileense astronome met internationale bekendheid, en nog werden we niet uitgesloten :-).
We mochten zelfs op de voorste rij plaats nemen!

large_IMG_8896.jpeglarge_IMG_8916.jpeglarge_IMG_8902.jpeglarge_IMG_1732.jpeg

Posted by happy glocals 12:19 Archived in Chile Comments (2)

Feliz año 2020!

all seasons in one day 18 °C
View America del Sur - part 2 & 2012 America del Sur Part 0 on happy glocals's travel map.

1/1/2020 — Hornopirén — Het nieuwe jaar begint pittig

Met de ferry vaarden we in ongeveer vijf uur verder van Caleta Gonzalo naar het noorden - hoewel dat voor de Chilenen nog altijd het zuiden van het land is ;-).
We hadden vier-seizoenen-in-een-dag weer. Zon, regen, wind, en zwaar onweer. We naderden Hornopirén met donder en bliksem maar die bleef ‘gelukkig’ in de bergen hangen. Op weg naar onze slaapplaats kruisten we brandweer en politie. Later vernamen we dat de blikseminslagen bosbranden hadden veroorzaakt in het nationaal park Hornopirén.

large_P1130332.jpeglarge_9cbd1140-3f88-11ea-a2af-d5453a545106.jpeglarge_9cf22b00-3f88-11ea-af90-c1d19c5139fb.jpeglarge_edf8d260-3f97-11ea-a601-7d1e75bc5243.jpeglarge_P1130321.jpeg

We vonden een veilige slaapplaats aan de mooie Rio Blanco. Een horde vervelende paardenvliegen - of toch iets wat daar op geleek - zag deze plek ook wel zitten. Gelukkig verdwenen ze zodra de zon onderging - dat is rond een uur of tien - en konden we eindelijk in alle rust een hapje eten.

large_P1130360.jpeglarge_9d31cc10-3f88-11ea-af90-c1d19c5139fb.jpeg

Van Hornopirén reden we naar Punta Canelo om er de ferry te nemen naar Puerto Maldonado aan de rand van het wondermooie Tagua Tagua-meer dat zich temidden van een regenwoud bevindt. Echter, het thema van onze reizen kwam weer terug: hoe mooier de plaats hoe irritanter de insecten. De paardenvliegen of coliguachos, die we als gekken van ons moesten afslaan, verschijnen de eerste dagen van januari en leven ongeveer 20 dagen zo vertelde ons een gids. Ze kunnen tot 3,5 centimeter groot zijn en hebben een oranjerode buik. Het was moeilijk om het eerste deel van onze slogan “we don’t count the days …” hard te maken :-)

large_P1130392.jpeglarge_P1130373.jpeglarge_IMG_1368.jpeglarge_P1130390.jpeg
large_e2f1c8e0-3f88-11ea-a866-13e525cb4c7d.jpeg
© fotonaturaleza.cl

Van Tagua-Tagua ging het verder via heel slechte weg langs Puelo en Cochamó naar Ralún. Het zou een ‘scenic drive’ geweest kunnen zijn… Dat de hele kustlijn bezaaid is met pisciculturas (viskwekerijen) maakte ons heel pessimistisch en niet alleen omdat ze het uitzicht verstoren maar omwille van al het organisch afval dat wordt gegenereerd: fecaliën, niet-opgegeten voedsel, antibiotica die worden gebruikt om ziekten bij de gekweekte vis te voorkomen, kleurstoffen en nog tal van andere chemische verbindingen. Al dat materiaal bevuilt (zacht uitgedrukt) de bodem van het sublieme Reloncavi fjord. Het grootste deel van de vis is voor export en in het bijzonder voor de Aziatische markt…

large_IMG_1320.jpeglarge_IMG_1324.jpeglarge_IMG_1403.jpeg

We waagden ons aan de Sendero Laguna Cayutué naar de gelijknamige laguna en moesten er wel wat voor over hebben. Het wandelpad ging door nauwe kloven en door water dat toch iets hoger stond dan we gehoopt hadden. Voorlopig was het ook de laatste rit voor Hugo op bar slechte weg. “Ojalá” (laten we hopen).

large_IMG_1440.jpeglarge_20dbce80-3f93-11ea-841e-f7206a3ae197.jpeglarge_P1130415.jpeg

Toen we Ensenada bereikten, konden we eindelijk terug over geasfalteerde weg rijden. Wat een aangenaam gevoel was dat! Maar geasfalteerde weg heeft ook zijn ‘negatieve’ kant: terug in de bewoonde wereld en bijgevolg ziet alles er wat afgelikter uit. We lieten ons meteen meeslepen door de Chileens-Duitse culturele mix en genoten van de heerlijke Kuchen in Puerto Varas en Frutillar aan de oevers van het Llanquihue-meer… alweer in de pletsende regen.

large_IMG_1456.jpeglarge_IMG_1470.jpeglarge_IMG_1459.jpeg

De weersvoorspelling bleef slecht. En hoewel de thee heet en de Kuchen (taarten) hier exorbitant groot, het begon toch een beetje op ons gemoed te werken. We hielden een stop in Puerto Octay en gingen er op zoek naar de oude man met het witte hondje waar we vorig jaar uren mee gepraat hadden. Voor zij die ons kennen... wijlen onze buurman Hugo met zijn hondje Pruts maar dan in Chileense versie.
We gingen het dorp rond met zijn foto en vonden op een goeie aanwijzing uiteindelijk zijn huis. Twee Belgen op de stoep met onze laatste doos De Strooper-koekjes en een flesje Belgisch bier. Hij kon zijn ogen niet geloven en bleef maar lachen. De houtkachel brandde op volle sterkte en weer hingen we uren aan zijn lippen. Ondertussen verwende hij ons met (veel te veel) lekkers en kregen we nog een grote bokaal ingemaakte krieken uit eigen tuin mee voor onderweg! Het wordt krap in de auto ;-)

large_40b0e300-3f96-11ea-a601-7d1e75bc5243.jpeglarge_40510fc0-3f96-11ea-a601-7d1e75bc5243.jpeg
large_IMG_8866.jpeg

Posted by happy glocals 09:54 Archived in Chile Comments (3)

Chaitén here we come (back)

sunny 20 °C
View America del Sur - part 2 & 2012 America del Sur Part 0 on happy glocals's travel map.

29/12/19 — Caleta Chana — Little Island in the sun

Zoals beloofd, trokken we terug de grens over naar Chili en vaarden we met Tino en Mercedes naar het afgelegen eilandje “Islote Nihuel” of ook wel de “Piedra de Calto” genaamd dat pal tussen Chiloé en Chaitén ligt. Het eilandje heeft de vorm van een kubus en is rijk aan biodiversiteit. Het is helemaal ingepalmd door de natuur en de thuishaven van meeuwen, aalscholvers, stormvogels, pinguïns en zeehonden. Die laatsten toonden met plezier hun kunstjes. Onderweg kwamen we nog andere bootjes met eilandbewoners tegen. Ze kochten ongetwijfeld een voorraad lekkers op het vasteland om de feestdagen door te komen.

large_P1130222.jpeglarge_P1130215.jpeglarge_PHOTO-2019-12-30-22-00-37.jpeglarge_P1130173.jpeglarge_553d0a40-3269-11ea-885d-255c36f31b40.jpeglarge_P1130253.jpeg

Het mooie weer hield aan en bijgevolg beklommen we de Sendero Chaitén. Een pad dat het laatste half uur heel steil omhoog ging naar de rand van de krater. Hoe hoger we klommen hoe beter we konden zien wat de impact is geweest van de uitbarsting van de vulkaan in 2008 op de stad en het Pumalín-park.

large_93cf66f0-32f9-11ea-93f6-bf536eaff8ef.jpeglarge_902ee7a0-32f9-11ea-93f6-bf536eaff8ef.jpeglarge_8ff0a620-32f9-11ea-93f6-bf536eaff8ef.jpeglarge_8d9c55e0-32f9-11ea-93f6-bf536eaff8ef.jpeg

We maakten in Chaitén ook kennis met Julia, een natuurgids, die 16 jaar lang voor Douglas Tompkins* gewerkt heeft. Een betere bewonderaarster kon hij niet vinden. Ze was hem bijzonder dankbaar voor alles wat hij haar geleerd heeft en kon alleen maar in superlatieven over de man praten. En de enkele negatieve verhalen (dat hij een tiran zou zijn zonder respect voor zijn medewerkers) weerlegde ze nadrukkelijk.

(* Douglas Tompkins kocht samen met zijn tweede vrouw Kris McDivitt Tompkins land op in Patagonië met als doel natuurparken te creëren en het landschap terug te brengen naar de oorspronkelijke staat, om ze nadien over te dragen aan de Chileense en Argentijnse overheid. Via hun stichtingen kochten ze zo’n 8 à 900.000 hectare aan grond op.)

Posted by happy glocals 07:48 Archived in Chile Comments (1)

Border hopping

sunny 22 °C
View America del Sur - part 2 & 2012 America del Sur Part 0 on happy glocals's travel map.

25/12/19 —Trevelin — Een streepje zon

We volgden de Rio Futaleufú richting Argentinië. De grensovergang was een makkie… beetje zwanzen in het douanekantoor en verder geen controle van onze auto. We vonden een plaats tussen de wijnranken van een mooi aangelegde eco-camping in de Trevelin-vallei. Het was er heel rustig op natuurgeluiden na. Ijsvogels, eenden met vreemde kuiven en zoals gewoonlijk een lieve viervoeter die niet van onze auto week. En het werd warmer… en zonniger… en dus ook tijd om onze Hugo nog eens op te frissen en wat orde in ons huisje te krijgen. De rest van onze tijd maakten we een flinke wandeling naar de Nant y Fall watervallen 5 kilometer verderop. We gunden Hugo wat rust na alle slechte weg die hij al te verduren had gekregen. En tenslotte had hij toch het gezelschap van onze waakhond. 
In het nabijgelegen Esquel vonden we een ijs- en koffiebarretje waar twee verdwaalde Italianen helemaal euforisch werden bij de lekkere koffie die ze al zo lang hadden moeten missen. Ze kochten prompt een kilogram bonen en wij kregen in geuren en kleuren uitgelegd hoe we een Napolitaanse koffie moesten maken.

large_P1130048.jpeglarge_P1130047.jpeglarge_60070560-3265-11ea-a378-01fc04499817.jpeglarge_IMG_8754.jpeglarge_IMG_1036.jpeglarge_IMG_3133.jpeglarge_IMG_3134.jpeglarge_IMG_1039.jpeg

Posted by happy glocals 07:48 Archived in Argentina Comments (0)

(Entries 1 - 5 of 38) Page [1] 2 3 4 5 6 7 8 »